അവഗണന

നീ, പോ......
വാക്കുകള്‍, ചെയ്തികള്‍
പ്രകടമാകുന്ന
ബഹിര്‍ മുഖങ്ങള്‍
സ്നേഹം......
വശീകരണം.....
ഉള്ളിലോ പുകയുന്ന
ത്രിശൂലം!
പരിഹാസം......
നീരസം......
എല്ലാം ഇവളുടെ
സഹചാരികള്‍,
സന്തതികള്‍!
ബാര്‍ണര്‍ധ്ഷയുടെ
വാക്കുകളില്‍;
സഹചാരിയോട്
ചെയ്യുന്ന ഭീമ
പാപമാണ്.
ഒടുവില്‍;
ഇവളുടെ വാഹാരത്തില്‍
ഭസ്മമായ് പലരും
ചിതറുന്ന ധൂളിപോലെ......
ദീന രോധങ്ങള്‍......
അവളുടെ അട്ടഹാസ-
മാറ്റൊലിയില്‍
ഞെരിഞ്ഞമരും
അനാഥമായ്......!!

മൃതി

സെകന്റ്റ്കള്‍ മരിക്കുന്നു,

മിനുട്ടുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി.

മിനുട്ടുകള്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ക്ക്,

ഓര്‍മ്മകള)കുന്നു.

മണിക്കൂറുകള്‍ മൃതിയടയുന്നു,

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി.

വര്‍ഷങ്ങളോ?

കാലാന്തരത്തില്‍ ലയിക്കുന്നു.

ഇലകള്‍ പൊഴിയുന്നു,

ശരത് കാലത്തിലെ മാരുതന് വേണ്ടി.

ഋതുഭേദങ്ങള്‍ മാറിമറയുന്നു,

വൃഥിവിയുടെ പുനര്‍ജനിക്ക്.

മഴതുള്ളികള്‍ നിവതിക്കുന്നു,

അനന്തതയുടെ കണ്ണീരൊപ്പാന്‍ .

റോസാദളങ്ങള്‍ കൊഴിയുന്നു,

ഉഷ്ണത്തിന്റെ വിശപ്പകറാന്‍ .

ഭൂമി അശ്രു പൊഴിക്കുന്നു,

മര്‍ത്ത്യന്റെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളാല്‍......

മനുഷ്യന്‍ ശ്വസിക്കുന്നു,

കാലന്റെ ഭാജനത്തിന് വേണ്ടി.

മരണം അട്ടഹസിക്കുന്നു,

മനുഷ്യാത്മാവ് നോക്കി.